Bangladesh: Cultuur

posted in: Travel | 3

Boodschappen doen in Bangladesh

De cultuur van Bangladesh verschilt ontzettend met die van Nederland en de rest van de Westerse wereld. Eigenlijk is het gewoon niet te vergelijken. Bangladesh is het eerste ontwikkelingsland waar ik ooit geweest ben en het was een hele (cultuur)shock!

weer Bangladesh

Het weer

Vooral de eerste week was het erg wennen. Het weer in Bangladesh is in oktober erg warm en benauwd. De maanden ervoor was er moesson en in november koelt het langzamerhand af.  Je zweet constant, een koude douche nemen helpt niet en de warmte maakt je erg loom. De locale bevolking heeft ook last van de warmte, maar werkt uiteraard gewoon door. Er moet immers wel eten op ‘tafel’ komen.

nieuwsgierige mensen in Bangladesh

De mensen

Verder heb je de mensen. De meeste mensen (vooral buiten de hoofdstad) hebben nog nooit van hun leven een blank persoon gezien. Iedereen vind je dus reuze interessant en wilt graag een praatje met je maken of met je op de foto. Zodra wij (de blanke vrijwilligers) ons buiten het veilig afgebakende terrein van de organisatie bevonden werden er constant (stiekem) foto’s van ons gemaakt. Met goedkope mobieltjes proberen ze onopvallend een plaatje te schieten of ze lopen op je af om het nog netjes te vragen. Dan dien je echter wel met de aardige Bangladees zelf op de foto te gaan. Hierna wordt er vaak nog even snel gevraagd waar je vandaan komt (country??), wat je naam is (namee?) en wat je ‘occupation’ is en of dat je ‘married’ bent of niet. En dat dan zo’n tien keer per dag! Aan de ene kant hilarisch, maar aan de andere kant wordt het ook wel eens te veel en te irritant. Naast erg nieuwsgierig zijn de mensen ook erg gastvrij en open. Je wordt snel uitgenodigd bij iemand thuis om een kijkje te nemen of er te eten. De bedoeling is dan wel dat je een aantal uur blijft zitten (soms in een speciale gastenkamer!) en veel eet. Behulpzaamheid is ook een eigenschap die veel Bangladesen bezitten. Als we iets niet konden vinden of de weg kwijt waren kwamen er zo tien mensen om ons heen staan die ons (al dan wel niet de goede kant op) wilden helpen.

straatbeeld Bangladesh

Religie

Bangladesh bestaat voor meer dan 80% uit Moslims. Dit zie je dan ook overal in terug. Vrouwen dienen bedekkende (mouwtjes en een broek tot over de knie) en wijde kleding te dragen. Verder zie je ook vooral mannen op straat. Vrouwen zitten vaak thuis of moeten in gezelschap zijn van hun man indien ze getrouwd zijn. Het huwelijk is dan ook een big thing in Bangladesh. Familiebanden zijn erg sterk en je familie heeft dan ook veel inspraak in met wie je trouwt. Veel vrouwen worden uitgehuwelijkt na verschillende onderhandelingen tussen families. Iets als ‘casual dating’ is dan ook een totaal onbekend begrip. Indien een jongen en meisje elkaar leuk vinden kunnen ze na beraad van beide ouders wel boyfriend and girlfriend zijn, maar dan wordt er wel al (meestal na de studietijd) een trouwdatum vastgesteld.  Dit heeft trouwens niet alleen met religie te maken, want in India en Nepal (waar het merendeel Hindoe is) is dit ook erg gebruikelijk. Alcohol is wel verboden namens het geloof en is dan ook moeilijk aan te krijgen. Bars en discotheken zijn er niet. ‘s Avonds gaan de mannen cricket kijken in het cafeetje (waar ze chai thee drinken) en blijven de vrouwen thuis.

Chai thee

Mannen en vrouwen

Er zijn dus ontzettend veel verschillen tussen mannen en vrouwen. Mannen en vrouwen worden strikt gescheiden en dienen niet teveel met elkaar om te gaan. Als je in dezelfde studiegroep zit is het wel geaccepteerd om een oppervlakkige vorm van vriendschap te onderhouden, maar daar hoort het wel bij te blijven. Mannen zien het ook als respect voor vrouwen om ze geen hand te geven, maar kort naar ze te knikken als ze worden voorgesteld. Daar had ik in het begin nog wel wat moeite mee!

armoede Bangladesh

Armoede

Er is ontzettend veel armoede in Bangladesh. Veel sloppenwijken, bedelaars en mensen die op straat leven. Je ziet het overal in het straatbeeld. Het is lastig om naar te kijken, maar aangezien het heel normaal wordt gevonden door de locale bevolking is ook hieraan te wennen. Vooral in de hoofdstad liepen er constant bedelaars (vooral kinderen) om ons ”de rijke blanken” heen. Door organisaties wordt afgeraden geld te geven, omdat dit het bedelen alleen maar in stand houdt en er dan nog meer zielige kindertjes op je afkomen. Mensen verdienen soms meer met bedelen dan met werken. Op een geven moment ben ik koekjes en fruit gaan uitdelen aan de kinderen die om ons heen hingen. Het was mooi om de grote glimlach op het gezicht van een van de kinderen te zien nadat ik hem een zelfgebakken koek gaf. Aan de andere kant weigerde ook iemand om het voedsel aan te nemen en wilde hij alleen maar geld. Dan weet je ook weer dat dat dus niet goed zit..

DSCF8476

Omgeving

De omgeving is nog het beste te omschrijven als een grote kinderboerderij. Overal lopen koeien, geiten en kippen rond op straat en tussen het afval. Afval is er helaas overal. De regering onderneemt nauwelijks actie om afval op te halen, dus ligt het overal in bergen langs de kant van de weg. De autowegen zijn stukken asfalt (als je geluk hebt) die dwars door het land zijn gebouwd langs sloppenwijken, huizen en natuur.

verkeer in Bangladesh

Verkeer

Het verkeer is echt belachelijk. Er zijn geen verkeersregels als we die kennen in Nederland. Hier geld ‘het recht van de sterkste’. De bussen en trucks zijn het groots en banen zich luid toeterend een weg tussen de rickshaws, babytaxi’s, auto’s en voetgangers. Spookrijden is meer regel dan uitzondering en als voetganger heb je geen rechten. Oversteken is dan ook een hele klus en je moet erg opletten.

kind zwemt in Bangladesh

Genoeg ingrediënten dus voor een flinke cultuurschok! Ik moet bekennen dat ik de eerste week dan ook iets had van ‘waar ben ik in beland?’ en ‘help, hoe ga ik dit ooit overleven’, maar uiteindelijk pas je je aan. Je moet wel! En na een aantal weken weet je ermee om te gaan en leer je elke dag een beetje meer hoe deze op het eerste gezicht ‘ongeorganiseerde chaos’ in elkaar steekt. Oh, en de schattige gezichtjes van de vele kinderen, zoals die van de laatste foto (hoe cute is dat jongetje!), maken veel goed.

Comments

comments

3 Responses

  1. Wat een prachtige foto’s en wat een mooi artikel! :)

  2. zelf ben ik nog nooit eerder dan Griekenland gereist.
    Ik ben wel erg nieuwschierig naar andere culturen. Lijkt me wel bijzonder dat die mensen zo met je omgaan.

    Fijn stukje tekst en mooie foto’s!

  3. Het lijkt me echt geweldig om daar een keer naartoe te gaan!

    Ik volg je :)

Leave a Reply

Deel mijn laaste blogpost - commentluv!