Het Offerfeest Vieren in Bangladesh

posted in: Travel Stories | 4

offerfeest bangladesh

Afgelopen dagen was het weer zo ver, de belangrijkste feestdag van de moslims: Het offerfeest. Overal ter wereld herdenken moslims de Id ul-Adha, de dag waarop profeet Ibrahim zijn zoon wilde offeren voor God. Echter liet God het toe zijn zoon te vervangen door een ram. De slachting herdenkt dat moment, maar daarnaast is het vooral een familiefeest en staat ook het delen met de armer centraal.

Vorig jaar was ik tijdens het offerfeest in Bangladesh en werd ik samen met een aantal andere vrijwilligers uitgenodigd bij mensen thuis om dit bijzondere feest te vieren.

Het idee van het feest

Tijdens het offerfeest brengt iedere moslim tijd door met zijn familie en samen slachten zijn een schaap, koe of geit. Of een kameel, als je heel rijk bent. Aan de armere wordt een deel van het vlees geschonken. In Nederland wordt vaak geld opgespaard en geschonken aan een goed doel. Eigenlijk is het offerfeest te vergelijken met wat kerst voor ons is. Gezellig samen zijn met familie en veel eten. Eid Mubarak zeggen de moslims tegen elkaar, een gezegend feest.

Een heel mooi idee, dat samen zijn met familie en je bezit delen met armere mensen, maar bij mij persoonlijk staat het feest toch iets gruwelijker bekend…

bangladesh offerfeest

De Voorbereiding van het Offerfeest

In Bangladesh begint de drukte van het feest al een paar dagen van tevoren. Families, een hele buurt of wijk gaan samen op zoek naar de beste koe, of – als je dit niet kan betalen – een schaap of geit. Daarnaast trekt iedereen vanuit de stad terug naar zijn geboortedorp, wat samen met alle koeien die worden vervoert vijf dagen lang nog meer drukte dan normaal veroorzaakt op de weg.

Heel ironisch werd vorig jaar het offerfeest een aantal dagen na het Durga Puja gevierd, een van de grootste feesten van de Hindoes. Het kleine percentage hindoes in Bangladesh vierden dit feest door veel voedsel te offeren aan de goden, te dansen en zingen en daarna zelf het geofferde voedsel te nuttigen. Geheel vegetarisch natuurlijk, zoals de hindoes gewend zijn.

De dagen na dit vlees-loze feest werden de wegen langzaam gevuld met vrachtwagens vol koeien, klaar gemaakt voor de slacht..

offerfeest bangladesh

Het Offerfeest zelf

Een aantal dagen lang wordt het dier vetgemest, versiert en wordt ermee gepronkt. Kinderen lieten ons vol trost ‘hun’ koe zien. Voor de inwoners van Bangladesh is dit een geweldig feest. Vooral de armere mensen (bijna iedereen) eten bijna nooit vlees. De komende dagen staan voor hen in het teken van veel en lekker eten. Bovendien zijn er in het land toch ontzettend veel koeien. Voor de buitenlandse vrijwilligers geeft het echter een heel ander beeld.

De dag van het feest werden we uitgenodigd bij een familie thuis. Hoewel ik -als vegetariër- eigenlijk van plan was om de hele dag binnen door te brengen om niks mee te krijgen van alle bloederige taferelen, besloot ik toch te gaan. Once in Bangladesh, wilde ik wel wat meekrijgen van de (vreemde) cultuur en dit oh zo belangrijke feest. Mocht het te erg worden, kon ik altijd nog teruggaan. Toch?

Imam

De familie waar wij waren had met de hele buurt een koe gekocht. Na een aantal uur wachten kwam de Imam langs, degene die bevoegd was om de koe te gaan slachten. Met zijn witte gewaad, die onder de rode bloedvletten zat en een groot mes in zijn hand, kwam hij aangelopen. De koe, die trouwens een stier bleek te zijn, probeerde nog te ontsnappen. Wild spartelde hij om zich los te wringen van de touwen en even leek het erop dat hij zou vluchten.. Kinderen en buren die toe stonden te kijken renden keihard weg, maar het arme beest viel op de grond, waardoor de Imam hem uiteindelijk toch te pakken kon krijgen.

offerfeest

Op dat moment rende ik terug naar het huis en besloot daar de rest van de dag te blijven. Er is een reden waarom ik geen vlees eet en die was hiermee alleen maar versterkt. Later hoorde ik dat de keel van de stier was doorgesneden tot hij doodbloedde, waarnaar de huid er werd afgestript en het hele dier werd ontleed. Al het vlees werd op een stapel gelegd en verdeeld in plastic zakjes. Een groot deel van het vlees werd weggegeven aan de armere, die zelf niets konden kopen. Later die middag zag ik verschillende kinderen trots met hun zak bloederig vlees rond lopen. Eén had zelfs een stuk kaak van de koe in zijn hand. Op zulke momenten drong het wel tot me door in wat voor een wereld van verschil ik me bevond. Mensen zijn dit gewend, kinderen groeien ermee op en hebben geen idee wat er bedoeld wordt met dierenleed. Hoe kan er in een land waarin de mens zelf al zoveel honger lijdt ruimte zijn voor de aandacht voor dieren?

bangladesh offerfeest

En hoe kan het dat, in een land zoals Nederland, waar mensen meer dan genoeg te eten hebben.. er toch zoveel mensen zijn die zo gemakkelijk vlees eten. Elke dag. We hebben niet zoveel vlees nodig. De meeste mensen hebben geen flauw benul hoe zo’n dier wordt geslacht. Ze vinden het wel zielig als ze erover horen, maar denken er niet bij na als er een mals biefstukje op hun bord ligt. Hoe anders is dit in Bangladesh, waar je met je neus op de feiten wordt gedrukt.

Die avond kregen we van de familie een maaltijd voorgeschoteld met veel vlees, waar de meeste vrijwilligers beleeft vanaf probeerde te zien. In de dagen die volgden zagen we honderden koeienhuiden in stapels op elkaar liggen. Overal kon je lederen producten aanschaffen en hier en daar lagen nog resten van een vergaande koe. Bij elk levend dier wat ik tegenkwam werd ik weer iets blijer. Hoewel het er wel zo uitzag, was niet iedere koe in het land vermoord.

Met gemengde gevoelens denk ik terug aan dit feest. Het voelt raar dat iets wat voor de lokale bevolking als hoogtepunt van het jaar wordt beschouwd, voor mij zo vreemd, gruwelijk en ongemakkelijk voelt. Het was goed om mee te maken, om die andere kant te mogen zien. Maar liever…nooit weer.

Hebben jullie ooit het slachtfeest meegemaakt in een moslimland? Zou je meedoen? Of jezelf liever de hele dag verstoppen en pas tevoorschijn komen als alles voorbij is?

Comments

comments

4 Responses

  1. Heel interessant om je perspectief als buitenstaander te lezen. Ik ben het met je eens dat heel veel mensen in de westerse wereld nogal hypocriet zijn als het om vlees gaat. Ik vind het leuk dat je hun invalshoek ergens kan begrijpen; het feit dat het dieren geen prioriteit zijn als er zoveel mensen lijden. Echt een heel mooi verhaal!
    Sarah heeft onlangs geplaatst…Eating dog in East TimorMy Profile

  2. interessant om dit te lezen. Ik ben zelf ook moslim en bij ons offeren ze schapen … mijn dorp is niet het meest moderne dorp, maar rondrennen met delen van de geofferde schaap zou niemand doen. Behalve het vlees en de vacht wordt alles netjes begraven.
    the fourohseven heeft onlangs geplaatst…+44: the Essentials: London CallingMy Profile

  3. Wow dat klinkt echt als een heftige gebeurtenis om mee te maken… Maar wel een bijzondere ervaring om bij te zijn lijkt me.
    We Are Travellers heeft onlangs geplaatst…Reisroute Zuid AfrikaMy Profile

  4. Wishing all…..the Muslims Around the world, Ed Mubarak..^^$^%

Leave a Reply to We Are Travellers Cancel reply

Deel mijn laaste blogpost - commentluv!