Minimalisme en het hebben van spullen

posted in: Inner Travel, Tips&Info | 5

minimalistichMijn ouders hebben een nieuw huis gekocht, mijn zusje gaat samenwonen met haar vriend en ik ga binnenkort voor onbepaalde tijd op reis. Drie goede redenen om het hele huis op zijn kop te gooien en dozen met spullen tevoorschijn te halen die aan een nieuwe bestemming toe zijn. Dan wel de kringloopwinkel, marktplaats, vuilnisbak, oud papier of door naar het volgende huis.

Alhoewel ik de laatste jaren al heel wat spullen heb weggedaan (dat krijg je als je van hot naar her reist en niet veel kan meenemen) kwamen er tot mijn verbazing er ook heel wat dozen van mij naar boven.

Een groot deel kan onder de noemer ‘halve hobbies’ waren geschaard, want niet meer inhoudt dan een verzameling aan mozaïek stenen, een doos vol postzegels, kraaltjes en ander knutselgereedschap waar ooit met goede hoop aan begonnen is en wat vervolgens na een paar weken in een doos is gestopt om nu – tien jaar later – weer boven water te komen.

Andere dozen zitten vol met fotoboeken, oude Donald Duckies, barbiepoppen, vergeten uitzet en meer van dat soort dingen. Een gedeelte kan gelukkig nog worden verkocht of weggegeven en de rest gaat naar de kringloop of wordt bewaard.

Ik vind het wel fijn om al die spullen weg te doen. Al een tijdje wil ik in kaart brengen wat ik nou allemaal bezit en een stuk meer minimalistisch gaan leven. Minimalistisch leven lijkt al een paar jaar een trend te zijn en het boek Opgeruimd! van Marie Kondo deed er laatst nog een schepje bovenop.

Minimalistisch leven voor mij hoeft nou niet perse om een zo leeg mogelijke kamer te krijgen of om aan het ideaal van ‘een opgeruimde kast is een opgeruimd hoofd’ te voldoen, maar meer uit praktische noodzaak en omdat ik niet zoveel waarde wil hechten aan spullen. Tijdens het reizen heb ik niet zo veel nodig en het verbaasd me telkens weer als ik terug ben hoeveel spullen ik wel niet heb. Daarnaast is het ook helemaal niet nodig zo veel te kopen, als ik het toch niet ga dragen. De helft van mijn kleding heb ik zeker een jaar lang niet aangehad, omdat ik in Zweden was.

Veel mensen willen geen spullen weg doen omdat ze denken het later nog nodig te hebben. Ik heb daar niet zo’n moeite mee. Als ik iets tien jaar niet heb gebruikt (en niet eens wist dat ik het had) kan het best weg. Bewaren ‘voor je toekomstige kinderen’ vind ik nog zo iets onzinnigs. Alleen de Harry Potter boeken zijn heilig en moeten ze zeker gaan lezen, de rest kan me gestolen worden. Iets wat ik leuk vond vroegen vinden mijn toekomstige kinderen wellicht totaal gedateerd. En dan ga ik het niet nog eens tien jaar ergens opslaan.

De spullen die ik nu over heb zijn grofweg in drie categorieën onder te verdelen:

1. Kleding en schoenen: kleding die ik nog gewoon kan dragen (en niet in mijn backpack past) gaat niet weg. In een aantal dozen of zakken kan het worden opgeslagen tot de tijd dat ik het weer kan gebruiken.

2. Reisspullen: Backpacks, slaapzakken, mijn hangmat, medicijnen, verzorgingsspullen in mini-uitvoering, enzovoorts.

3. Herinneringen: Fotoboeken, poëzie albums van vroeger, kaarten en al mijn reissouvenirs (van Bangladeshi rijsthoed en gedroogde theebladeren tot een potje met zand uit de woestijn van Dubai en een sari uit India).

Daarnaast is er nog een doos met wat kleine spullen die ik niet weg kon doen, zoals een aantal sierraden en dergelijke.

Het reizen heeft me vooral geleerd dat een mens helemaal niet zoveel nodig heeft. Op je rug zijn spullen vooral een ballast en kan je beter met zo weinig mogelijk voorttrekken. Hoeveel zooi heb jij nog (bij je ouders/vrienden/familie/je appartement in Nederland) staan?

Comments

comments

5 Responses

  1. Super om het zo te doen! Ik had ook altijd veel spullen en ook best moeite iets weg te doen, maar als je gaat emigreren moet het wel :) Nu staan er dus nog een paar doosjes herinneringen en boeken bij mijn ouders en op wat kleding en een paar dingen die ik mee wilde nemen na heb ik alles verkocht of naar de kringloop gebracht. Nu heb ik eigenlijk bijna geen troep meer in huis en dat bevalt me prima :)
    Sabine heeft onlangs geplaatst…Cartagena: een andere wereld in ColombiaMy Profile

  2. Ik herken best een boel in je artikel! Zelf ben ik vorig jaar begonnen met rugzakkamperen (echt backpacken wil ik het nog niet noemen, omdat ik nog niet rondtrek maar op 1 camping blijf staan) en ik merk dat ik dat stiekem veel leuk vind dan het luxe kamperen met de auto met mijn ouders (en dan alles mee kunnen nemen wat je wilt). Mijn toilettas is bijvoorbeeld 4x zo klein geworden. Ook in mijn dagelijk leven merk ik steeds vaker een soort “opruimwoede”, ik heb zoveel make-up en kleren en andere spullen waar ik niks mee doe. Belachelijk eigenlijk!

  3. Herkenbaar verhaal. Zo’n 5 jaar geleden heb ik al mijn spullen ingepakt met het idee dat ik een half jaar later terug zou komen en alles weer ging gebruiken. Dat gebeurde niet.
    Aan het begin van 2015 was ik een tijd in Nederland en heb ik heel veel spullen weggedaan zoals kleding, boeken en uitzet die ik niet meer zou gaan gebruiken.
    Er staan nu nog een paar dozen in mijn ouderlijk huis met spullen die ik écht niet weg kon doen, of die handig zijn voor als mijn broer op zichzelf gaat.
    Yvon heeft onlangs geplaatst…Leven in China #40: sushi, ijskoffie & reismaand.My Profile

  4. Mooi om te lezen dat je zo minimalistisch mogelijk wilt leven, een mens heeft inderdaad niet heel veel nodig. Ik vind het altijd wel knap als ik lees dat sommige mensen hun hele leven lang uit een backpack kunnen leven. Dat zou voor mij bijvoorbeeld betekenen dat ik mijn gitaar weg moet doen en ik me moet gaan wagen aan een e-reader, in plaats van de ‘echte’ boeken die nu in mijn kast staan. Maar anderzijds gooi ik gelukkig ook wel weer heel gemakkelijk dingen weg. Ieder jaar houd ik een grote schoonmaak en alles dat ik in dat jaar niet heb gebruikt gaat sowieso naar de prullenbak. Ik probeer ook zo min mogelijk waarde te hechten aan spullen, zodat ik ook niet van streek raak als ik iets kwijtraak/iets gestolen wordt/iets kapot gaat.

Leave a Reply

Deel mijn laaste blogpost - commentluv!