Travel Stories: Asian Tourist Office TRAPS

asian tourist office traps

Opnieuw ben ik erin getrapt. Ontevreden staar ik uit het raampje van de grote, luxe bus die me naar de Cameron Highlands brengt. Als budget backpacker die al anderhalve maand onderweg is zou ik ondertussen wel moeten weten hoe het gaat.

Maleisië is stukken minder goedkoop dan Vietnam. Ik zal het woord duur niet gebruiken, want vergeleken met Europa is alles nog steeds erg goedkoop. Om wat geld te besparen was het echter van belang dat ik de lokale bus nam. In Kuala Lumpur was het me gelukt. Ik vroeg op het vliegveld waar het busstation was, ging erheen, kocht een ticket voor de nachtbus en kwam ’s avonds weer terug om de bus in te stappen. 45 Ringgit (10 euro), hoppa. De bus was weliswaar anderhalf uur te laat, de airco stond op 17 graden en hij stopte constant vanwege de rammadam… Hij zag er verder prima uit, vrij luxe zelfs en iedereen had dezelfde prijs betaald.

Van de Perhentian Islands afkomend is het een ander verhaal. Nadat ik van de speedboot afstap die me naar het vasteland heeft gebracht wordt ik aangesproken door verschillende mannetjes die vragen waar ik heen wil. Wijs negeer ik ze en loop ik verder naar de nieuwe uitdagingen: de toeristenbureautjes. Tientallen bedrijfjes gericht op het (door)verkopen van bus-, boot- en tourtickets aan toeristen. Uit ervaring weet ik dat ze altijd een paar euro duurder zijn dan als je bij de busmaatschappij zelf boekt. Bovendien verkopen ze altijd de luxe bus tickets, nooit de eenvoudige (prima) vervoersmiddelen waar de lokale bevolking gebruik van maakt.

Ik stap een paar bureautjes binnen en vraag naar het busstation. ‘No, busstation, only Van (zo’n half busje, half auto) going to Cameron Highlands!’ hoor ik constant als antwoord. Ik geloof er niks van. Tuurlijk is hier ergens een busstation. Een paar andere toeristen vraag ik naar de weg. Ze weten het ook niet. Ik loop een paar straten door maar zie niets wat lijkt op een busstation. Eén van de mannetjes van het toeristenbureautjes achtervolgt me en roept dat het busstation een paar kilometer verder weg is en alleen ’s avonds bussen gaan. Het is half 10 ’s ochtends.. zuchtend loop ik het mannetje achterna, die duidelijk blij is dat hij weer een toerist te pakken heeft die hij naar het bureautje kan brengen waar hij connecties mee heeft. De prijs is 60 Ringgits, maar ze kunnen er 55 van maken. Ik vraag naar een goedkoper, eventueel minder comfortabel alternatief, maar dat is er niet. Oké dan maar. 55 Ringgits is 12 euro, wat een aardige prijs lijkt voor een busrit van vijf uur, was het niet zo dat de Cameron Highlands halverwege de route naar Kuala Lumpur liggen en in mijn beleving dus de helft van 45 Ringgits zou moeten kosten.

Een klein uur later komt een ander mannetje met inderdaad een klein busje me ophalen. Zodra ik in de auto zit zegt hij me af te zetten bij het busstation, waar ik over kan stappen in een first class bus. ‘Maar de Van dan….?’ Stamel ik. ‘En, er was toch geen busstation?’. Het mannetje kijkt me niet begrijpend aan. ‘You will get nice, luxe bus!’ zegt hij. Niet wetend dat dat het laatste is wat ik wil. We rijden twee straten door en na een ritje van 30 seconden dropt het mannetje me bij het busstation. Een luxe touringcar staat klaar vol met Westerse toeristen. Even verder op staat duidelijk een local bus, iets minder mooi, met een aantal Maleisische toeristen die wachten tot ze in kunnen stappen.

Het besef dringt tot me door dat ik weer eens teveel heb betaald. Ik kan mezelf wel slaan, want het is niet te geloven hoe vaak dit al is gebeurd. Ik neem me voor me niet meer van de wijs te laten brengen door al die mannetjes, maar ik vrees dat het nog vaak genoeg gaat gebeuren….

Trappen jullie ook altijd in die Asian tourist office traps? Of lukt het je om de goedkope, locale bus tickets te bemachtigen?

Comments

comments

4 Responses

  1. Ooooh zo herkenbaar! Is me in Azie ook wel eens overkomen. Op het treinstation in Delhi sturen ze je bijna met geweld naar de andere kant van de stad omdat het toeristenloket verbrand, verplaatst of opgeheven is. Niets van waar uiteraard, gelukkig trapte ik er daar niet in.
    Stéphanie | Expeditie Aardbol heeft onlangs geplaatst…Een perfecte lentedag in het AtlasgebergteMy Profile

  2. Tja, elke reiziger valt nu en dan toch nog eens in zo’n trap, vrees ik… Nu ja, uiteindelijk is het allemaal zo erg niet… Liever een ongewenste upgrade dan voor hetzelfde geld op een crappy bus gesmeten te worden! :) Wel jammer dat je niet iedereen kan vertrouwen hé?!
    Sarah heeft onlangs geplaatst…A peek into Friesland’s past, The NetherlandsMy Profile

  3. Volgens mij zijn dit soort dingen bijna niet te voorkomen, helaas. Al moet ik zeggen dat ik tot nu toe nog nergens écht het gevoel gehad heb zwaar opgelicht te worden/voor de gek gehouden te worden.
    Kimber heeft onlangs geplaatst…Reisgenie vertelt: claustrofobie in Cuc Phuong National ParkMy Profile

Leave a Reply to Sarah Cancel reply

Deel mijn laaste blogpost - commentluv!