Travel Stories: Op weg naar een beter bestaan

nachtbus maleisie

Maleisië, zomer 2014 We waren even oud. Ze zat naast me in de nachtbus. Ik was op weg naar een heerlijk bounty eiland, zij naar haar man die ze al 5 jaar niet had gezien. Bij aankomst zou ik op zoek gaan naar een goede duikschool, zij hoopte dat eindelijk de scheidingspapieren klaar zouden liggen en ze deze trip naar de andere kant van het land niet weer voor niets maakte.

Het is in Maleisië niet verboden voor een man om meerdere vrouwen te hebben. Aan de andere kant mag een vrouw niet meer dan één man hebben. Haar man was recentelijk zijn derde huwelijk ingestapt, terwijl het voor haar onmogelijk was om verder te gaan als ze niet eerst officieel gescheiden waren. Als echte westerse vrouw kwamen sterke gevoelens van onrecht natuurlijk direct bovendrijven.

Mijn buurvrouw accepteerde het zoals het was. Ze moest voorzichtig zijn zei ze, want ze wilde graag haar dochter houden. Die zou anders naar haar man toegestuurd worden, wat voor haar dochter een totale vreemdeling was. Ze liet foto’s zien van het meisje, wat een jaar of zes was. 

Ze vertelde dat ze nog een dochter had gehad. Ik vroeg haar om foto’s van het andere meisje, maar die had ze niet. Die dochter had ze al jaren niet gezien. Haar man had het kind weggegeven, vlak voordat hij haar en de andere dochter ook had achtergelaten. Een gezin wat geen kinderen kon krijgen had goud geld betaald voor het meisje. En zij hadden er toch immers twee?

Een tijdlang had ze niet geweten wat er met haar kind was gebeurd of waar ze naartoe was. Zodra haar man haar had verlaten ging ze op bezoek bij de familie. Ze zag dat het goed ging met haar kind, en heeft het zo gelaten. Ik vroeg haar of ze haar andere kind dan niet mist, maar ze zei dat ze er nou eenmaal niets aan kon veranderen. Het lot van de kinderen was in handen van de vader, en met geen mogelijkheid kon ze haar tweede dochter zomaar terugkrijgen. Ze had besloten te strijden voor haar eerste, daarvoor was ze nu op weg om de scheidingspapieren te tekenen.

Om zes uur ‘s ochtends stapte ze uit. Ik wenste haar veel succes, ze wenste mij veel plezier. Ik zag dat ze bang was om de confrontatie met haar man aan te gaan, maar ze was sterk. Ze deed het voor haar dochter en voor de mogelijkheid op een nieuw bestaan, een beter bestaan.

We waren even oud, maar ons leven had niet meer van elkaar kunnen verschillen.

Comments

comments

4 Responses

  1. Wat heftig.

    Toevallig heb ik gisteren een film gezien waarbij ik precies dezelfde gevoelens had. In wat voor luxe zijn wij opgegroeid, wat een zorgeloos bestaan wij in Nederland hebben, je kunt het je bijna niet voorstellen. Het lijkt zo willekeurig, het ligt er maar net aan waar je geboren bent – kan je je voorstellen dat je in Afghanistan geboren was, waar meisjes geen kans krijgen om onderwijs te volgen? Ik raad je de (hele mooie) film aan, welke bestaat uit verschillende verhalen van meisjes die worstelen om naar school te mogen gaan. De titel heet Girl Rising.

  2. Wat een heftig verhaal!
    Let’s travel and see heeft onlangs geplaatst…Others: Flashback Friday #3My Profile

Leave a Reply to Manwai Cancel reply

Deel mijn laaste blogpost - commentluv!