Turkey off-season: Escaping winter part II

route turkey

*De sterretjes geven de plekken aan die ik heb bezocht en waar ik een paar dagen of zelfs weken heb doorgebracht

Vanuit Istanbul besloot ik naar het zuiden te trekken langs de westkust. Alles om aan de koude winter en de sneeuw te ontsnappen! De eerste tien dagen reizend langs de westkust lukte dat aardig. De tien dagen erna in Gümüşlük wat minder. Storm, regen en wind kwam onze kant op. Zodra we uit Gümüşlük vertrokken werd het weer beter en begon de zon weer te schijnen. Winter: 1 – lifters: 2.

Ik en Lena besloten naar het noordoosten te trekken.

On the road

IMG_8728 

Onderweg van Gümüşlük naar Pamukkale bood onze lift ons een gratis slaapplek aan in een appartement van een vriend van hen.. over Turkse gastvrijheid gesproken, wauw! Vlakbij Marmaris overnachtte ik en Lena in een luxe appartement, helemaal voor onszelf, met prachtig uitzicht. De volgende ochtend nam een van onze twee gastheren ons mee in zijn vissersboot voor een boottochtje rond een van de prachtigste plekjes van Turkije. Het water was glashelder, de zon scheen en wij waren de enige twee ‘toeristen’ in de omgeving. Zie hier een impressie.

Pamukkale

IMG_8870IMG_8882

Van het ene prachtige plekje naar het andere.. Pamukkale is met zijn witte kalk rotsen en warmwater bronnen een van de mooiste natuur fenomenen in Turkije. De witte rotsen lijken net sneeuw, maar is dus gewoon kalk. We couchsurfden bij een lieve Turkse familie en hun dochter, die ons natuurlijk weer eens volpropten met heerlijk Turks eten. Als ik al niet was aangekomen in de Balkans, ben ik dat wel in Turkije. Dat heerlijke eten overal, en zo veel en zo lekker.. wauw. Als je nog nooit een Turks ontbijt hebt gehad dan mis je wat!

Burdur

IMG_9016IMG_8928IMG_9135

In Burdur was het tijd voor weer een andere workaway. Drie weken lang werkte ik met een gezellig groep mensen op een boerderij, jeneverbessen plukkend en levend in een community. Samen koken, lekker eten, kaartspellen spelen, katten kroelen, rondrennen, enzovoorts. We sliepen met z’n allen ‘s avonds in een grote tent met houtkachel, want ‘s nachts kon het nog wel eens -9 graden worden. De 7 katten kwamen er gezellig bij en het was vechten voor de meest fluffy kat – poppy – die iedereen graag in zijn slaapzak stopte voor dat beetje extra warmte en fluf.

Kapadokya

IMG_9152IMG_9162IMG_9197

Na die geweldige workaway was het tijd om weer verder te trekken. Op naar Georgie, maar eerst een stop in het bijzondere Kapadokya. We kampeerden vlak naast de een valei, in het donker. Een stel gidsen (die door onze bestuurder heel serieus ‘toerist teachers’ genoemd werden) lieten ons een plek zien waar we konden kamperen. De volgende ochtend werd ik rond een uur of zes wakker van een hoop lawaai en rijdende auto’s. Ik stak mijn hoofd uit de tent om verrast te worden door tientallen gigantische luchtballonnen om ons heen. Snel sleurde ik Lena ook mee om de zonsopgang, de luchtballonnen en de prachtige vallei te bewonderen. Wauw.

Elke zonsop- en ondergang stijgen er tientallen luchtballonnen op om Kapadokya te bewonderen op het mooiste moment van de dag. Aangezien deze lifters niet aan peperdure ballonvaarten doen gingen wij voor second (of misschien wel nog beter?) best: wildkamperen naast de vallei en met beide voeten op de grond ontbijten en genieten van een prachtig uitzicht.

Sivas

IMG_9253

Weg uit Kapadokya, het landschap veranderd langzaam van dat lege, rotsachtige gebied naar meer stedelijk. Alhoewel het nog steeds vreemd uit zien: zomaar een grote stad in het midden van een leeg, heuvelachtig landschap. Geen bomen, bosjes of een paar verdwaalde huizen… nee, enkel een paar takken zwaaiend in de wind, snelwegen, grote fabriekachtige gebouwen, en dan opeens die grote stad.

Uiteindelijk sliepen bij een stel couchsurfers in een toch wel schattig stadje: Sivas. Avondeten doe je op de grond. Wij mochten niet helpen, want de host en zijn vrienden zouden wel wat voor ons bereiden. Op het huiswerk van gisteren aten we (na drie weken met voornamelijk internationals op de boerderij te hebben gewerkt) weer eens een heerlijke Turkse maaltijd.

Trabzon

sneeuw in turkije

Tussen Sivas en Trabzon zijn blijkbaar een hoop bergen. Zoveel en zo hoog dat er ook nog eens sneeuw op te vinden is. Heel veel sneeuw. Sneeuw waarin voorgaande lifters twee dagen vast waren komen te zitten met een truck (hoorden we later). Gelukkig voor ons was dit maal de snelweg wel sneeuwvrij en liften we binnen een dag helemaal van Sivas naar het noorden van Turkije. De laatste stop in Turkije: Trabzon. Een schattig stadje aan de Zwarte zee. Heel anders dan het oosterse gedeelte van Turkije waar we ons de dagen ervoor bevonden.

Na Trapzon was het tijd voor een nieuw land. De dagen van mijn visa begonnen immers op te raken. Na twee en een halve maand zei ik Turkije gedag.. Vaarwel tegen de heerlijke chai met veel ste veel suiker, tot ziens heerlijk Turks eten en lieve mensen…

Op naar Georgië!

(en hoe het me daaraan toe gaat kan je hier en hier volgen)

Comments

comments

3 Responses

  1. Wat leuk om te lezen wat je allemaal meemaakt! Dit klinkt als een hele toffe reis :) Ik ben benieuwd naar je verhalen in Georgië

  2. Wat ontzettend mooi! En wat een blauwe luchten daar in de winter. Heerlijk zeg. Ook wij reisden ooit zo’n 2 maanden door Turkije… maar in de zomer, man wat wordt het dan heet in het centrale deel. Dat zou ik nu niet zo snel meer doen, we konden alleen ‘s ochtends vroeg en begin van de avond op pad. Leuk om jullie avonturen te lezen!
    Yvonne van der Laan heeft onlangs geplaatst…Noorwegen Roadtrip met BabyMy Profile

Leave a Reply

Deel mijn laaste blogpost - commentluv!